zondag 19 oktober 2014

10 jaar teamwork





Liefde is...ontvoerd worden naar een restaurant om dan nietsvermoedend thuis te komen, het licht aan
te steken en plots overvallen te worden door een regen van confetti en 50 vrienden en familie te zien staan in uwe living :-). Merci lieve schat! Merci voor de voorbije 10 jaar, voor een geweldige papa en echtgenoot te zijn. Zonder jou zou het mij allemaal niet lukken. En merci om ook de kuisvrouw te hebben geregeld de volgende dag :-) :-)

donderdag 16 oktober 2014

Getting inspired











































































Met nog 6 in te richten slaapkamers te gaan is een beetje inspiratie altijd welkom. En naast het pinterestwalhalla waar ik letterlijk uren in kan verdwalen blijven woonboeken ook nog steeds een zwak van mij. In mijn dromen heb ik een muur vol interieurboeken (en kookboeken en naaiboeken en fotoboeken en...:)) Maar van al die woonboeken staat met stip op één 'de japanse boekskes' van uitgeverij Paumes. Zaaaaalig gewoon. Ook al versta ik geen jota van de tekst, de prenten spreken boekdelen. Kleur, gestylde rommel, gezelligheid, creativiteit....noem het op en je vindt het allemaal terug in de selectie interieurs die de japanners hebben uitgekozen. En ik, ik kijk ernaar (belachelijk lang soms naar één foto :-)) om dan de Ipad erbij te grabbelen en wilde plannen te maken voor de volgende slaapkamer. Wordt ongetwijfeld nog vervolgd :-)

zaterdag 11 oktober 2014

Een groot gezin in beeld





Aangezien een groot gezin voor mij mijn dagelijkse realiteit is sta ik niet meer zo vaak stil dat dit eigenlijk niet echt standaard is. (Tenzij ik vakanties boek :-)) Maar aan de vragen en mailtjes die ik krijg blijven veel mensen dit bijzonder vinden en zijn ze nieuwsgierig hoe wij dit geregeld krijgen. Daarom bedacht ik deze blogreeks.'Een groot gezin in beeld' In deze maandelijkse blogpost ga ik proberen die alledaagse realiteit van ons groot gezin op beeld vast te leggen. Want een beeld zegt soms meer dan duizend woorden :-)

woensdag 8 oktober 2014

Weekend Knack Blogawards



Hoe onwezenlijk is dit? Ik, een doodgewone mama van vijf die genomineerd is voor DE blogawards van Weekend Knack? Het grappige was zelf dat het als een complete verassing kwam dat ik überhaupt meedeed aan deze blogawards. Tot ik deze ochtend mijn gsm bekeek en ik via een instagramberichtje melding kreeg dat ik tussen de genomineerden stond. Wooooowww....tussen al de groten. Van weersomstuit ben ik een dubbele koffie gaan halen, heb ik de site 3 keer gecheckt, heb in mijn arm geknepen en ben ik gelijk een zotte beginnen telefoneren. Ik.ben.genomineeheerd!!!! Blij als een klein kind :-) Dus eigenlijk lieve mensen moet ik bekennen dat ik voor mijn gevoel al gewonnen heb. Die nominatie op zich is voor mij al een enorme bevestiging van jullie voor al die blogjaren. Dikke dikke dikke dikke merci hiervoor! Echt eh!!!

Maaaaar....als jullie zin hebben kunnen jullie natuurlijk ook nog een stem uitbrengen op deze blog :-) want zoals jullie allemaal weten wordt er uit de 10 finalisten nog een winnaar gekozen dus wie weet...:-)

Stemmen kan via deze link . Eerst je taalkeuze maken en dan doorklikken naar de categorie Personal (pagina 6 van de 8) en dan klikken op 'mama van vijf'. Je stem wordt geregistreerd van zodra je je emailadres hebt ingegeven. Dus zeker zien dat je de hele stemprocedure afmaakt.

Alvast bedankt voor de moeite! 

dinsdag 7 oktober 2014

Kledingmanagement




Minstens 2 fulltime dagen per jaar kost het mij om enigszins een beetje overview en structuur in de kleerkasten van mijn kids te krijgen. Bij het intreden van de herfst of wanneer de lente eraan komt, is het moment aangebroken om in de kasten te duiken en een grote selectieronde te organiseren. Elk stuk wordt gewikt, gewogen en gekeurd; te klein? vlekken? kapot? Welke kleren zijn voor wie? Om dan elke keer weer te constateren dat er iemand een acuut broekentekort heeft en de andere een overdaad aan zomerse jurkjes of zwarte rolkraagpullekes... Want na een paar keer wassen en doorgeven kan ik u garanderen dat de maten in de kleren totaal niet meer kloppen. Ons Fee heeft kleren in haar kast kleren liggen van maat 92 tot maat 128 of nog beter kleren waar ge al lang de maat niet meer van kunt lezen :-)

Hierboven de foto's van de 2 kasten die al zijn aangepakt...nog 3 te gaan :-):-):-).

zaterdag 4 oktober 2014

Vechten voor het vieruurtje



Ja, ik ben een carrièremama met best veel ambitie en ja ik ben een overtuigde mama van vijf. Maar die twee zijn, zoals jullie allemaal wel weten, niet altijd even compatibel. Dus is het vaak puzzelen en organiseren en vliegen de weken hier voorbij met vallen en opstaan. Maar met een dosisrelativeringsvermogen en creatieve oplossingen komen we al een heel eind. En die creativiteit hebben we ook moeten aanwenden voor het vieruutjes-issue. Vieruurtjes-issue? zie ik jullie denken. Wel:
Als ik thuis kom met de kids in de week is het na 18 uur. En begin ik gelijk een zotte te koken aangezien de hele bende zo goed als uitgehongerd is. Met vaak jengelde kids, overspannen mamavanvijf en stress tot gevolg. Tot als ons Ella zei...ik wil gewoon even aan tafel zitten als we thuis komen en een vieruurtje eten. Waarop ik laconiek antwoordde dat vier uur al lang voorbij was en dat ze moest wachten tot het avondeten. Tot ik mij bedacht dat de kids eigenlijk wel recht hadden om even rustig thuis te komen, ook als was het zes uur gepasseerd. En dat ze eigenlijk best een koekje mochten eten en hun verhaal vertellen, zo was hun eerste honger over en ondertussen kon het water van de pasta koken en ik eventueel de groenten snijden.Twee vliegen in één klap. Dus hebben we het zes-uurtje uitgevonden, het is te zeggen 'het omgekeerde avondmaal'. Eerst een dessertje en daarna de warme maaltijd. En ook al weet ik dat er tig pedagogische wetten zijn die dit verguizen, bij ons werkt het. En dat koekje voor het eten brengt hier een heel stuk rust in het avondritueel, en raar maar waar ze eten zeker niet minder van het eten erna. Mission accomplished :-)


maandag 29 september 2014

Home sweet home





Ondertussen wonen we al een dikke drie maanden in ons nieuwe huis en stilletjes aan geraken de laatste verhuisdozen opgeruimd (buiten de 2 die hardnekkig in de gang blijven staan). En naast de tientallen to-do's op mijn wishlist is onze benedenruimte al aardig in orde geraakt. Met wat kringloopmeubels, ikeastuff en kinderkunst geraakt ne mens al een heel eind. En voordat jullie denken dat ik superwomen ben...deze foto's zijn gemaakt nadat de kuisvrouw net de deur uit was :-)